บทที่ 27 คู้จิ้น

เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทุกคนดังลั่นไปทั่วบริเวณ

ภูผายืนสังเกตการณ์อยู่ไม่ไกลจากกลุ่มของพวกเขา สายตาของเขาหยุดนิ่งอยู่ที่ท่อนแขนของคินที่ยังคงพาดบ่าของผู้จัดการหนุ่มหน้าหวานไว้อย่างสนิทสนม

หัวคิ้วหนาของชายหนุ่มกระตุกเข้าหากันเล็กน้อย แต่ครั้งนี้เขาเลือกที่จะเงียบ ไม่เอ่ยปากตักเตือนหรือแสดงความค...