บทที่ 31 ผมไม่ได้หึง

แต่ทว่า สิ่งที่ดันติดหนึบวนเวียนรบกวนอยู่ในห้วงความคิดของเขากลับเป็นเรื่องที่ดูไร้สาระที่สุด

แก้วกาแฟเย็น

แก้วที่คินตั้งใจซื้อมามอบให้พีร์

ภูผาขมวดคิ้วมุ่น สบถกับตัวเองเบาๆ "บ้าไปแล้ว"

เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ตั้งใจจะกดเข้าไปเช็กอีเมลเรื่องงาน แต่ไม่รู้ว่ามีแรงดึงดูดอะไรมาดลใจ ปลา...