บทที่ 38 วันธรรมดาที่น่ากลัว

คินพยักหน้าเห็นด้วย "อืม ก็มีเหตุผลนะ"

พิมพ์ดาวเกือบจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

แต่ทว่า คินกลับเอ่ยประโยคต่อมาทำเอาเธอแทบสะดุดล้ม

"ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวผมยืนรอเป็นเพื่อนพี่ก็แล้วกัน"

เธอชะงักกึก "ไม่ต้องครับ!"

"ไม่เป็นไรน่าพี่"

"ผมเกรงใจจริงๆ ครับ"

"ผมว่างครับพี่"

พิมพ์ดาวอยากจะตะโกนถามกลับไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ