บทที่ 41 เมื่อท่านประธานสับสน

สายน้ำจากก๊อกถูกหมุนปิดลง หยดน้ำเย็นเฉียบยังคงเกาะพราวอยู่ตามกรอบหน้าและสันกรามคมคาย ภูผาคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กขึ้นมาซับหยดน้ำลวกๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเงาสะท้อนของตัวเองในบานกระจก ตลอดช่วงเวลาพลบค่ำที่ผ่านมา มีเรื่องบางอย่างคอยรบกวนสมาธิของเขาอยู่ตลอดเวลา มันไม่ใช่ความเครียดจากการประชุม ไม่ใช่ตัวเล...