บทที่ 43 ผู้ชายที่มีกลิ่นหอม

ชายหนุ่มรีบปัดรำคาญ แววตาหลุกหลิกเล็กน้อย

"ผมไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้นแหละ"

"โอเคครับ เข้าใจแล้วครับ" พิมพ์ดาวพยักหน้ารับคำ แต่ก่อนที่เธอจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป เธอก็หยุดฝีเท้าลงอีกครั้ง หันกลับมาจ้องมองเขาด้วยแววตาซุกซน "บอสครับ แต่ผมว่าตอนนี้บอสหน้าแดงขึ้นมานิดนึงจริงๆ นะครับ"

ภูผาตัวแข็งทื่อไปห...