บทที่ 44 อาการน่าเป็นห่วง

ค่ำคืนวันเดียวกัน แสงสว่างจากหน้าจอแล็ปท็อปสาดกระทบใบหน้าคมคาย ภูผานั่งนิ่งอยู่ภายในห้องทำงานที่บ้านพัก เบื้องหน้าของเขาคือหน้าต่างเบราว์เซอร์สำหรับการค้นหาข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต ช่องว่างสำหรับพิมพ์ข้อความสีขาวสะอาดตา เคอร์เซอร์กะพริบเป็นจังหวะรอคอยคำสั่ง เขาจดจ้องมองมันอยู่นานเกือบห้านาทีเต็ม แววตาเต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ