บทที่ 16 บทที่16 การต่อต้านที่ไร้ผล

เมื่อนึกถึงสายตาจ้องมองของชายหนุ่มคนนั้นเมื่อครู่ หลงเว่ยก็เอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม เคี้ยวลูกอมมินต์ในปาก  "ไอ้เวรนั่นมันจ้องเธอไม่วางตาเลย"

ถันม่านไม่ได้ตอบอะไร พูดตามตรงเธอค่อนข้างชินกับสถานการณ์แบบนี้แล้ว คนที่ใส่ชุดกี่เพ้ามีน้อยมาก ทุกครั้งที่ออกไปข้างนอกก็มักจะถูกมองเป็นเรื่องปกติมานานแล้ว สายต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ