บทที่ 22 บทที่22 ความสัมพันธ์แบบค้างคืน

"ใช่ครับ ใช่เลยครับ!" อีกฝ่ายรีบตอบ "คืออย่างนี้นะครับ ขอโทษจริงๆ ครับ! พอดีทางผมมีเรื่องด่วนเข้ามา อาจจะมาช้าหน่อยนะครับ..."

ถันม่านถามกลับ "ประมาณกี่โมงคะ?"

"บ่ายโมง? อ้อ ไม่สิครับ บ่ายสองดีกว่าครับ?"

ถันม่านหันไปมองหลงเว่ยที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างหลังตัวเอง และก็ถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้ตัว "ได้ค่ะ ได้ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ