บทที่ 14 เพื่อนพี่ชาย

เพื่อนพี่ชาย

สุดท้ายปาร์คก็เดินมาถึงที่นั่งของคนตัวเล็กที่ใช้ทำรายงานกับเพื่อนโดยที่มือยังคงจับมือเธอเอาไว้ไม่ยอมปล่อยจนพู่กันต้องดึงมือตัวเองออกเพราะเธอรู้สึกกระอักกระอ่วนใจกับสายตาเพื่อนๆ ที่มองมาที่เธอเป็นตาเดียวในตอนนี้

“ให้วางไว้ตรงนี้เลยมั้ยคะ” เสียงพนักงานที่เดินตามหลังมาเอ่ยถามขึ้นเนื่องจาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ