บทที่ 42 ตอนที่ 41 น้องหมาสีน้ำตาล

ตอนที่ 41 น้องหมาสีน้ำตาล

มิรินถอนหายใจ เธอไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งกับคำขอโทษของเขาเลยสักนิด จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคงเป็นเขา ไม่อยากจะง้อใครหรือเป็นรองใครทั้งนั้น

ขอโทษแบบไม่ขอโทษ

“ขอโทษไปเพื่ออะไรคะ รินไม่เข้าใจ” เธอขมวดคิ้วถามเขา มือเล็กกำถุงน้ำเต้าหู้ในมือที่เขาเพิ่งยัดเยียดมันมาใส่มือเธออย่างเอาแต่ใจ...