บทที่ 5 5

บทที่ 5 ปรนเปรอเสน่หา

บัวชมพูกระพริบตาปริบ ๆ เธอมองเขาชั่วขณะแม้ไม่เข้าใจแต่ก็เห็นในแววตาของพ่อเลี้ยงหนุ่มยามนี้อาบไว้ด้วยความฉ่ำหวาน หญิงสาวขยับลุกขึ้นนั่ง เธอเอื้อมมือไปหยิบผ้าไหมข้างตัวแต่กลับถูกมือหนารั้งไว้

“นวดให้ผมทั้งอย่างนี้ล่ะ”

เขาสั่งและนั่นยิ่งทำให้เธอหน้าแดง หญิงสาวปล่อยผ้าในมือแต่โด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ