บทที่ 72 เจ้าสาวจำยอมรัก บทที่ 2

กรวินทร์พยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะนั่งลง อย่างเงียบงันตลอดมื้อเช้า มีเพียงเสียงช้อนกระทบจานเป็นระยะ และลมหายใจของใครบางคนที่กลืนความอึดอัดลงคอ

“อาหารที่เธอทำก็ไม่เลวนะ” เขาเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ ขณะวางช้อนโดยไม่มองหน้าเธอ

“คะ” เธอหลุดอุทานออกมา เงยหน้าขึ้นมองเขาตาปริบๆ ไม่คิดว่าคนเย็นชาแบบเขาจะ...