บทที่ 3 ค่ำคืนของคนโสด 1

ค่ำคืนของคนโสด

มีนาใช้เวลาในช่วงบ่ายไปกับการนอนเหยียดยาวบนโซฟาตัวใหม่ ตาคู่สวยเหม่อมองเพดานห้องชุดราคาแพงที่ตอนนี้กลายเป็นสิทธิ์ขาดของเธอแต่เพียงผู้เดียว ความเงียบที่ไม่มีเสียงฝีเท้าของภูมิ ไม่มีเสียงถอนหายใจอย่างหงุดหงิด และไม่มีเสียงโทรศัพท์ที่ดังเข้ามาตอนดึกๆ มันทำให้เธอรู้สึกเบาสบายอย่างประหลาด

สามปีที่ผ่านมาเธอเหมือนคนวิ่งมาราธอนที่ไม่มีจุดหมาย ปลายทางมีแต่ความเหนื่อยล้าและการถูกเหยียบย่ำ แต่ตอนนี้เธอหยุดวิ่งแล้ว และกำลังนั่งมองคนอื่นกระวนกระวายแทน

กริ๊ง!

เสียงออดหน้าห้องดังขึ้นทำลายความเงียบ มีนาเหลือบมองนาฬิกาบนฝาผนังเพิ่งจะบ่ายสามโมงครึ่ง เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางลุกขึ้นเดินไปส่องตาแมวที่ประตู ภาพที่ปรากฏคือใบหน้าแต่งแต้มสีสันจัดจ้านของเกลที่กำลังยืนกอดอก สะพายกระเป๋าแบรนด์เนมใบโต ในมือมีถุงเสื้อผ้าจากร้านดังพะรุงพะรัง

มีนาเปิดประตูออกทันที "ไหนบอกจะมาตอนค่ำไงแก นี่เพิ่งจะบ่ายสามเองนะ"

"ก็เออสิ" เกลแทรกตัวเข้ามาในห้องทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าบ้านเชิญ หล่อนวางถุงเสื้อผ้าลงบนโต๊ะกินข้าวอย่างแรงก่อนจะหันมามองมีนาด้วยสายตาประเมิน

"ฉันรู้จักแกดีมียัยมีน ถ้าฉันมาตอนค่ำ แกก็คงใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาสั้นออกไปเที่ยวชัวร์ วันนี้วันปลดปล่อยอิสระของแก ฉันยอมทิ้งงานครึ่งบ่ายเพื่อมาแปลงโฉมให้แกโดยเฉพาะ"

มีนาหัวเราะเบาๆ "ฉันเพิ่งหย่ามานะเกล ไม่ใช่เพิ่งชนะประกวดนางงาม จะต้องจัดเต็มอะไรขนาดนั้น"

"หย่านี่แหละต้องจัดเต็ม!" เกลหมุนตัวมาจับไหล่ทั้งสองข้างของเพื่อนสนิท แววตาจริงจัง

"แกต้องทำให้ไอ้พวกที่ชอบดูถูกแกเห็นว่า ผู้หญิงอย่างแกพอไม่มีผู้ชายเฮงซวยอยู่ข้างๆ แล้วจะเจิดจ้าขนาดไหน คืนนี้บาร์ลับที่ฉันจะพาไปน่ะ ระดับเซเลบทั้งนั้น ทนายอรรถบอกฉันว่าฝั่งไอ้ภูมิหน้าแหกหมอไม่รับเย็บ เงินในบัญชีเกลี้ยงบัญชี ตะกี้แอบเช็กไอจีส่องนังนลิน เห็นลบโพสต์กระเป๋าหรูไปเกือบหมดละ สงสัยเตรียมเอาไปจำนำช่วยผัวหาเงินจ่ายหนี้"

คำพูดของเกลทำให้มีนารู้สึกสะใจลึกๆ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ทำเพียงแค่เดินไปหยิบน้ำเย็นในตู้เย็นมายื่นให้เพื่อน

"เอ้า ดื่มน้ำก่อน จะได้เลิกบ่น"

"ไม่รู้แหละ คืนนี้แกต้องฟังฉัน" เกลรับแก้วน้ำไปดื่มรวดเดียวหมด ก่อนจะหันไปรื้อถุงเสื้อผ้าที่ขนมา

"ฉันเตรียมชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเพลิงผ่าข้างมาให้แก ชุดนี้คัตติ้งเนี้ยบมาก โชว์ผิวขาวๆ ของแกรับรองว่าหนุ่มๆ ในร้านเหลียวหลังคอหักแน่"

มีนามองชุดเดรสสีแดงสดในมือเพื่อนแล้วแอบกลืนน้ำลาย

"มันจะไม่แรงไปหน่อยเหรอเกล ฉันไม่ได้แต่งตัวแบบนี้มานานมากแล้วนะ"

"ไม่มีคำว่าแรงไปสำหรับคนโสดยัยมีน ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วไป๊!" เกลดันหลังเพื่อนสาวเข้าห้องน้ำทันที

เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ประตูห้องนอนเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของมีนาในลุคใหม่ที่แม้แต่เกลยังต้องอ้าปากค้าง

เดรสสายเดี่ยวสีแดงเพลิงผ้าซาตินแนบเนื้อขับเน้นทรวดทรงนาฬิกาทรายอย่างชัดเจน ช่วงอกเสื้อคว้านลึกเผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนละเอียด ความยาวของกระโปรงผ่าสูงขึ้นมาถึงต้นขาเรียวสวย ทุกย่างก้าวที่เดินทำให้เห็นขาอ่อนวับๆ แวมๆ ผมยาวดัดลอนสลวยถูกปล่อยให้ทิ้งตัวลงมาคลอเคลียไหล่มน ใบหน้าแต่งแต้มด้วยโทนสีเฉี่ยวคม ดึงจุดเด่นของดวงตากลมโตให้ดูน่าค้นหา ริมฝีปากอิ่มทาด้วยลิปสติกสีแดงก่ำ

"เช็ดน้ำลายด้วยค่ะคุณเพื่อน" มีนาเอ่ยแซวเมื่อเห็นเกลยืนนิ่งเป็นหิน

"มีนแกสวยมาก สวยชิบหาย!" เกลอุทานออกมาเสียงดังพลางเดินรอบตัวเพื่อน

"นี่มันดาวคณะมนุษย์ในตำนานชัดๆ สามปีที่ผ่านมาไอ้ภูมิคงตาบอดถึงได้มองข้ามแกไปได้ คืนนี้แกเตรียมตัวแจ้งเกิดใหม่ได้เลย"

"ไปกันได้ยัง ฉันเริ่มหิวแล้ว" มีนายิ้มเขินๆ พลางหยิบกระเป๋าคลัตช์ใบเล็กมาถือไว้

"ไปค่ะ!!! รถพร้อม คนพร้อม!" เกลคว้ากุญแจรถสปอร์ตเดินนำออกจากห้อง

ทันทีที่เปิดประตูห้องออกมา ลมยามเย็นที่ระเบียงทางเดินร่วมพัดผ่านเข้ามาปะทะใบหน้า มีนาชะงักเท้าเล็กน้อยเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่ของสิงหา ชายหนุ่มห้องข้างๆ ที่ตอนนี้เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนลุยๆ กางเกงยีนส์สีเข้ม เขากำลังยืนพิงราวระเบียงสูบบุหรี่อยู่เหมือนเดิม

เสียงส้นสูงกระทบพื้นทำให้สิงหาตวัดสายตาคมกริบมามอง และวินาทีนั้น แววตาของเสือร้ายขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย บุหรี่ในมือหนาชะงักค้าง สายตาคมไล่กวาดมองมีนาตั้งแต่หัวจรดเท้าช้าๆ อย่างเปิดเผย นัยน์ตาคู่นั้นร้อนแรงจนมีนารู้สึกเหมือนผิวเนื้อใต้รอยผ้าซาตินกำลังถูกแผดเผา

"อุ๊ย!!! หล่อลากไส้" เกลกระซิบเสียงเบาพลางสะกิดแขนมีนา ยิ้มกรุ้มกริ่ม

สิงหาพ่นควันบุหรี่ออกไปช้าๆ มุมปากหยักลึกขึ้นเป็นรอยยิ้มแสนลึกลับ เขาก้าวขาเดินตรงมาทางสองสาว ท่าทางการเดินของเขาดูคุกคามแต่ก็น่าดึงดูดอย่างประหลาด ยิ่งเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายรสเข้มผสมกลิ่นยาสูบยิ่งชัดเจน

"จะออกไปข้างนอกเหรอครับ" สิงหาเอ่ยถาม น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่า สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าสวยของมีนา ไม่แม้แต่จะเหลือบมองเกลเลยสักนิด