บทที่ 7 เมาหลับและสายตาของสิงหา

เมาหลับและสายตาของสิงหา

ฤทธิ์ของค็อกเทลตัวแรงที่ซึมผ่านกระแสเลือดเริ่มเล่นงานมีนาอย่างหนัก ทันทีที่ก้าวขึ้นมานั่งบนรถสปอร์ตคันหรูของเกล ความร้อนซ่านแล่นแผ่ไปทั่วทั้งหน้าและลำคอ หญิงสาวนอนคอตกพิงเบาะหนังนุ่ม ปล่อยให้เพื่อนสนิทเหยียบคันเร่งพากลับคอนโดหรูย่านสุขุมวิท

สมองของเธอมึนงงและหมุนเคว้งจนแทบประคองสติไว้ไม่อยู่ ภาพใบหน้าเรียวยาวและรสสัมผัสจากริมฝีปากอุ่นนุ่มของภากรในห้องเก็บไวน์ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว รสหวานซ่อนเปรี้ยวชวนหลงใหลทำให้หัวใจที่เคยเย็นชาของเธอเต้นผิดจังหวะไปหมด

"ยัยมีน แกไหวไหมเนี่ย หน้าแดงแปร๊ดเลย" เกลชำเลืองมองเพื่อนสนิทพลางหัวเราะเบาๆ

"บอกแล้วว่าอย่าดื่มเคาน์เตอร์บาร์เยอะ คุณภากรเขารินตัวแรงให้แกแน่ๆ ถึงได้เมาทับขนาดนี้"

"อื้อ!!! มึนหัวจังเลยเกล" มีนาพึมพำเสียงแผ่ว พยายามลืมตาขึ้นมองถนนข้างทาง แต่ภาพตรงหน้ากลับพร่ามัวไปหมด

"อดทนอีกนิดนะแก จะถึงคอนโดแล้ว เดี๋ยวฉันพยุงขึ้นห้องเอง" เกลเลี้ยวรถเข้าจอดในอาคารจอดรถชั้นใต้ดินอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบลงมาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารเพื่อช่วยพยุงเพื่อนสาวออกไป

การพยุงคนเมาที่ไม่สามารถควบคุมร่างกายตัวเองได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด เกลต้องแบกน้ำหนักตัวของมีนาผ่านลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้น 35 อย่างทุลักทุเล มีนาเดินขาปัดไปมา ชุดเดรสซาตินสีแดงเพลิงที่เลิกขึ้นสูงเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนนุ่ม

"โอ๊ย ยัยมีน!!! ตัวหนักเหมือนกันนะเนี่ย แกจะล้มทับฉันแล้ว!" เกลโอดครวญพลางใช้ไหล่ดันร่างอ้อนแอ้นของมีนาไว้แน่นตรงหน้าลิฟต์

"หือ!!! เกลฉันมึนหัวจังเลย เดินไม่ไหวแล้ว" มีนาตอบเสียงหวานอ้อแอ้ ดวงตาปรือฉ่ำปานจะหยาดหยด

แกร๊ก!

เสียงกลไกประตูห้องข้างๆ ดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่ก้าวเดินสวนออกมา

สิงหาในชุดกางเกงวอร์มขายาวสีเทาเพียงตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นแผ่นอกกว้าง กล้ามเนื้อซิกแพ็กเรียงตัวสวย และรอยสักมังกรสีเข้มพาดผ่านไหล่หนาอย่างดุดัน ชายหนุ่มหยุดชะงักเท้า สายตาคมกริบดุจเสือร้ายกวาดมองสองสาวตรงหน้าชั่วครู่ ก่อนจะหยุดนิ่งลงที่ร่างของมีนาในชุดซาตินสีแดงเพลิงที่กำลังโอนเอียงไปมา

"มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น ทรงพลังและดุดัน

เกลเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนบ้านหนุ่มสุดฮอตแล้วถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

"เอ่อ!!! คุณเพื่อนบ้าน! พอดีเพื่อนฉันเมาหนักมากเลยค่ะ จะพยุงเข้าห้องไม่ไหวแล้ว ช่วยจับเขาทีได้ไหมคะ"

ไม่ต้องรอให้เชิญซ้ำ สิงหาก้าวตรงเข้ามาประชิดตัวทันที กลิ่นน้ำหอมผู้ชายรสเข้มผสมกลิ่นบุหรี่อ่อนๆ จากตัวเขาแผ่ซ่านเข้ามาคุมเชิง วงแขนแกร่งตระกองอุ้มช้อนตัวมีนาขึ้นจากพื้นอย่างไร้ความพยายาม ร่างบางของเธอปลิวหวือเข้าหาแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อและรอยสักทันที

"อื้อ!!! ใครน่ะ" มีนาผวาเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ ร่างกายก็ลอยวูบจากพื้น สัญชาตญาณความตื่นกลัวทำให้เธอรีบไขว่คว้าหาที่ยึดเกาะ ผิวแก้มร้อนผ่าวของเธอแนบลงกับแผงอกอุ่นจัดแน่นปั๋งของชายหนุ่มโดยไม่ตั้งใจ

ความแน่นของกล้ามเนื้อและความร้อนจากแผงอกเปลือยเปล่าของสิงหา ทำให้หัวใจของมีนากระตุกวูบอย่างแรง ร่างกายตึงเกร็งไปหมด

"ผมเอง" สิงหาตอบเรียบๆ สายตามองต่ำลงประเมินใบหน้าเนียนใสที่กำลังแดงระเรื่อ

สัมผัสอบอุ่นและดุดันนี้ ทำให้ภาพความทรงจำเมื่อเย็นที่เขาเคยจับแขนเธอผุดขึ้นมาในหัว มีนาที่เมาสับสนเผลอซบหน้าลงกับอกแน่นๆ ของเขามากขึ้น ร่างกายรับรู้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจชายหนุ่มที่หนักแน่น

"สิงหา" มีนาพึมพำเรียกชื่อเขาออกมาอย่างลืมตัว

มุมปากหยักลึกของสิงหากระตุกยิ้มทันที นัยน์ตาคมเข้มฉายประกายพึงพอใจอย่างเปิดเผย

"จำชื่อผมได้ด้วยเหรอครับ คุณเพื่อนบ้าน"

"ขอบคุณมากเลยนะคะคุณสิงหา ประตูห้องเปิดอยู่พอดีเลยค่ะ ช่วยอุ้มเขาไปวางที่เตียงในห้องนอนให้หน่อยนะคะ" เกลรีบเดินนำเปิดประตูห้องเข้าไปอย่างรวดเร็ว

สิงหากระชับร่างบางในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น วงแขนหนาของเขาประคองแผ่นหลังและข้อพับขาของเธอไว้แน่น ทรวดทรงนาฬิกาทรายของมีนาในชุดเดรสซาตินสีแดงแนบชิดไปกับลำตัวของเขาไร้รอยต่อ ชายหนุ่มขายาวก้าวตามเกลเข้าไปในห้องนอนใหญ่อย่างมั่นคง

เขาค่อยๆ วางร่างบางของมีนาลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือ ขัดกับบุคลิกที่ดูโหดและดิบเถื่อนอย่างสิ้นเชิง

มีนากระทบเข้ากับฟูกนุ่ม เธอพยายามดันตัวขึ้น แต่ฤทธิ์เหล้ากลับทำให้เธอนอนหมดแรงอยู่บนเตียง สายตาปรือฉ่ำมองตามร่างสูงใหญ่ที่ยืนค้ำหัวเธออยู่

"เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำเย็นมาเช็ดหน้าให้มันหน่อยนะคะ คุณสิงหานั่งพักก่อนได้เลย" เกลเอ่ยบอกก่อนจะรีบเดินแยกออกไปทางห้องครัว

บรรยากาศในห้องนอนพลันตกอยู่ในความเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของมีนาและความเงียบเชียบของค่ำคืน

สิงหาไม่ได้ถอยห่างออกไป เขาค่อยๆ ทอดกายลงมา ทับซ้อนท่อนบนลงมาประชิดร่างบางที่นอนหมดฤทธิ์อยู่บนเตียง มือหนาข้างหนึ่งยันฟูกนุ่มไว้ข้างศีรษะของเธอ ส่วนมืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาสัมผัสปอยผมที่เลอะใบหน้าเนียนใสออกให้อย่างแผ่วเบา

กลิ่นน้ำหอมเข้มข้นและรังสีความคุกคามคุมเชิงของชายหนุ่มทำให้มีนาต้องกลืนน้ำลายลงคอด้วยความเกร็ง สายตาคมกริบดุจเสือมองจดจ้องที่ริมฝีปากอิ่มสีแดงฉ่ำของเธอที่เพิ่งผ่านการจูบมาอย่างหมายมั่น

สิงหาโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน มีนารู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นจัดที่เป่ารดตรงข้างแก้มและลำคอ

"ดื่มหนักขนาดนี้ คราวหน้าเรียกผมไปกินด้วยสิครับ" สิงหากระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและพร่าเสน่ห์

คำพูดที่แฝงไปด้วยความรุกหนักและสายตาตะครุบเหยื่อของสิงหา ทำให้ขนบนกายของมีนาลุกซู่ ความร้อนวาบแล่นผ่านจากแผงอกของเขาซึมลึกเข้ามาถึงหัวใจของเธอ

สิงหายกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะเมื่อเห็นปฏิกิริยาตื่นตระหนกของหญิงสาว เขาค่อยๆ ยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง ทิ้งสายตาดุดันและเสน่ห์อันตรายไว้ให้มีนานอนหัวใจเต้นระทึกอยู่บนเตียงเพียงลำพัง