บทที่ 10 10

แพรธารานั่งลงที่เก้าอี้ที่โต๊ะทำงานของตัวเองและพ่นลมหายใจออกมาตอนที่เธออยู่ในห้องนั้นมันรู้สึกตื่นเต้นแต่เธอก็พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้แสดงอาการอะไรออกมา ทันทีที่ได้เห็นกันติทัตเธอก็รู้เลยว่าคำพูดของสาวๆ ที่พูดถึงเขามันไม่ได้เกินจริงไปเลยสักนิด ไม่แปลกที่ทุกคนจะหลงเสน่ห์และหลงเพ้อเพราะสิ่งที่เธอได้ยินมามันน้อยกว่ามาก กันติทัตเป็นผู้ชายที่น่าค้นหาแววตาของเขาสามารถสะกดทุกสายตาไว้ที่เขาได้ ระหว่างที่นั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะของนุชนารถก็ดังขึ้น มือบางเอื้อมไปรับเพราะคิดว่าถ้าไม่รับคงไม่เป็นการดีแน่ๆ

“สวัสดีค่ะห้องทำงานคุณกันติทัตค่ะ” เสียงหวานกรอกลงไปทันที

“เธอเป็นใครทำไมมารับโทรศัพท์แทนนุชนารถได้” หญิงสาวปลายสายถามขึ้นอย่างแปลกใจเพราะไม่เคยได้ยินเสียงนี้มาก่อน

“ดิฉันเป็นผู้ช่วยพี่นุชนารถค่ะ ไม่ทราบว่าคุณมีเรื่องอะไรจะฝากไหมคะเดี๋ยวดิฉันจะบอกเขาให้ค่ะ” แพรธาราถามออกมา

“โอนสายเข้าไปที่โต๊ะคุณกันต์หน่อยสิ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเขา” ภัสสรได้ทีพูดสั่งออกมา ถ้าเป็นนุชนารถคงไม่โอนสายเข้าไปแน่นอน

“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรคะดิฉันจะได้บอกบอสถูก” แพรธาราถามอย่างสุภาพเพราะเป็นหน้าที่ที่เธอต้องบอกชื่อของคนที่โทรเข้าให้เจ้านายรู้

“ไม่ต้องรู้หรอกว่าฉันชื่ออะไรบอกคุณกันต์แค่ว่าเพื่อนโทรมาหา” ภัสสรเริ่มพูดอย่างไม่พอใจที่ผู้ช่วยคนใหม่เซ้าซี้ เพราะถ้ากันติทัตรู้ว่าเธอโทรเข้าไปเขาต้องไม่รับสายเธอแน่นอน เพราะตั้งแต่วันนั้นเขาก็ตัดการสื่อสารทุกทางกับเธอไม่ว่าจะทำยังไงเขาก็ไม่ใจอ่อนเลย ซึ่งผิดกับทุกครั้งพอเธออ้อนนิดหน่อยปรนเปรอในสิ่งที่ชายหนุ่มชอบเขาก็ใจอ่อนหายโกรธทันที

“รอสักครู่นะคะ” แพรธาราบอกและมองหมายเลขภายในที่นุชนารถจดเอาไว้ที่โต๊ะและกดเลขที่ต่อไปในห้องทำงานของเจ้านายหนุ่มและเธอก็รอไม่นานปลายสายก็ส่งเสียงออกมา

“บอสคะมีสายนอกโทรเข้ามาค่ะ คุณผู้หญิงคนนั้นบอกว่าเป็นเพื่อนของบอสค่ะ” แพรธาราพูดออกมาและถ้าเธอได้เห็นสีหน้าของกันติทัตตอนนี้คงจะไม่กล้าที่จะสบตาหรือมองหน้าเลยก็ได้

“โอนเข้ามาให้ผมเลยครับ” เสียงที่นิ่งพูดออกมาทำให้แพรธารารู้สึกว่ามีบางอย่างที่ทำให้เขาไม่พอใจ เมื่อโอนสายเรียบร้อยนุชนารถก็เดินออกมาจากห้องทำงานใหญ่ทันที

“แพรเมื่อกี้คนที่โทรเข้ามาพูดไม่ค่อยดีดูหยิ่งๆ วางอำนาจหน่อยใช่ไหมจ๊ะ” นุชนารถถามทันทีที่นั่งลงที่เก้าอี้ของเธอ เพราะถ้าใช่งานนี้มีระเบิดลงแน่นอน

“ใช่ค่ะ ตอนแรกแพรก็ถามชื่อเขาแล้วนะคะแต่เขาไม่บอก” แพรธาราพูดตามความจริง

“ครั้งหน้าถ้าผู้หญิงคนนี้โทรเข้ามาอีกไม่ต้องโอนสายเข้าไปนะให้บอกปัดไป” นุชนารถบอกสิ่งที่สำคัญที่สุดให้หญิงสาวรู้ และต้องยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าแพรธารารับคำโดยไม่ถามหาสาเหตุใดๆ เลยเพราะถ้าเป็นคนอื่นต้องถามแน่ว่าทำไม อะไร ยังไง

หลังจากที่นุชนารถเดินออกไปอย่างรู้หน้าที่และมารยาทชายหนุ่มเจ้าของห้องก็กรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ทันที

“ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องติดต่อมาอีก” กันติทัตพูดทันทีที่รับสายน้ำเสียงที่ใช้มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ไม่รู้ว่าเขาไม่พอใจมาก

“ภัสคิดถึงคุณนะคะอย่าห้ามอย่าตัดภัสออกจากชีวิตคุณเลยนะคะ” ภัสสรชะงักไปตอนแรกเพราะไม่คิดว่าเขาจะรู้ได้ทันทีว่าเป็นเธอที่โทรเข้ามา

“ผมว่าเราคุยกันเข้าใจแล้วนะที่ทุกอย่างจบลงแบบนี้เพราะคุณผิดข้อตกลง แล้วผมก็ส่งของขวัญไปให้แล้วนี่หรือว่าคุณไม่พอใจอยากได้เพิ่มเท่าไหร่ว่ามาเลยดีกว่าพูดกันตรงๆ ผมไม่ชอบอ้อมค้อม” ถึงแม้ว่าใครจะมองว่าเขาร้ายหรือเลวยังไงเขาก็ไม่สนเพราะไม่ใช่เขาที่เข้าหาหญิงสาว แต่เป็นพวกเธอต่างหากที่ลองของเข้ามาเองและทุกคนก็ได้แลกเปลี่ยนกันอย่างพอใจทุกอย่างก็ไม่น่ามีปัญหา เขาได้ความสุขส่วนพวกเธอได้ของกำนัลที่มีค่าก็สมน้ำสมเนื้อกันดี

“ทำไมคุณพูดแบบนั้นล่ะคะ ภัสไม่ได้ต้องการเงินทองจากคุณเลยค่ะ ภัสรักคุณกันต์นะคะ” ภัสสรพูดเสียงเว้าวอนแต่ในใจกลับคิดหวังแบบเดียวกับที่กันติทัตพูดนั่นแหละ เธอไม่ได้มีอาชีพอะไรถ้าปล่อยให้เขาหลุดมือก็เท่ากับว่าต้องอดตายแน่นอน ถึงแม้เพิ่งจะได้เช็คจากเขามาแต่มันไม่มากพอให้เธอยู่สุขสบายไปตลอดชีวิตนี่

“หึ หึอย่ามาใช้คำว่ารักกับผมเพราะมันไม่มีค่าอะไรและที่สำคัญผมรู้ว่ามันไม่เป็นความจริง” กันติทัตหัวเราะเบาๆ ในลำคอ

“ภัสรักคุณจริงๆ นะคะ” ภัสสรยืนยันเสียงดังเพื่อหวังจะให้กันติทัตรู้และเชื่อในสิ่งที่เธอพูด

“งั้นคุณคงจะรักผู้ชายทุกคนที่มีความสัมพันธ์ด้วยใช่ไหม” กันติทัตพูดอย่างรู้ทัน นี่ภัสสรคิดว่าเขาจะมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงไปทั่วโดยไม่สืบประวัติความเป็นมาเลยเหรอ ภัสสรไม่ได้มีเขาคนเดียวแต่เธอยังมีความสัมพันธ์กับเสี่ยร้านทองอีกด้วย

“คุณกันต์พูดอะไรคะภัสมีคุณคนเดียวค่ะ” ภัสสรรีบพูดอย่างร้อนรน และไม่อยากคิดว่ากันติทัตรู้เรื่องอะไรของเธอบ้าง

“ผมไม่มีเวลามาคุยเรื่องไร้สาระกับคุณแล้วแค่นี้นะและต่อไปไม่ต้องโทรมาอีก ถ้าคุณยังดื้อจะได้รู้ว่าคนอย่างผมทำอะไรได้มากกว่าที่คุณคิด” พูดจบก็วางสายไปทันที อารมณ์ดีๆ ที่เกิดขึ้นตอนคุยกับผู้ช่วยคนใหม่ต้องขุ่นมัวเมื่อภัสสรโทรเข้ามา