บทที่ 2 2

ประตูใหญ่ของห้องประชุมถูกเปิดออกด้วยฝีมือของวิทยาเมื่อการประชุมเสร็จสิ้นในช่วงบ่ายของวัน กันติทัตเป็นคนที่เดินออกมาคนแรกด้วยท่าทางสง่างามเหมือนเดิมพอเดินมาที่หน้าห้องทำงานตัวเองสายตาก็หันไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่โซฟารับแขกหน้าห้องทำงานเขานั่นเอง

“คุณกันต์คะ” หญิงสาวร่างเพรียวเรียกอีกฝ่ายด้วยความดีใจจากนั้นก็รีบลุกเดินมาหาชายหนุ่มทันที

“คุณภัสมาหาผมถึงที่นี่มีอะไรหรือเปล่าครับ” กันติทัตถามเสียงนิ่งออกมา

“แหม ทำไมถามภัสแบบนั้นล่ะคะอย่าทำเหมือนว่าเราเป็นคนอื่นคนไกลกันสิค่ะ” ภัสสรพูดเสียงอ้อนพร้อมกับกอดแขนชายหนุ่มโดยไม่สนใจสายตาของเลขาฯ สาวและบอดี้การ์ดหนุ่มเลยสักนิด

กันติทัตจับมือที่จับแขนเขาอยู่ให้หลุดจากการเกาะกุม และหันไปพูดกับนุชนารถที่ยืนมองอยู่ “พี่นุชครับเดี๋ยวยกของว่างเข้าไปในห้อง...รับรองเล็กด้วยนะครับ” จบคำพูดของชายหนุ่มก็เกิดปฏิกิริยาต่างกันไป ภัสสรตอนแรกที่ได้ยินว่าให้ยกของว่างเข้าไปในห้องเธอก็หลงคิดว่าจะเป็นห้องทำงาน เธอมาที่นี่ก็หลายครั้งแต่ไม่เคยได้เข้าไปในห้องทำงานของกันติทัตเลยสักครั้ง ส่วนนุชนารถต้องรีบกลั้นยิ้มแล้วไว้เธอรู้สึกสะใจเล็กๆ เมื่อเห็นหน้าหญิงสาวที่มาเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเธอ เพราะภัสสรเวลามาก็มักจะปะทะฝีปากกับเธอทุกครั้งเพราะเจ้าหล่อนจ้องจะเข้าไปรอในห้องทำงานของกันติทัตตลอด และมีการคุยข่มเธออีกต่างหาก แต่ที่เธอไม่รู้สึกกลัวเพราะรู้จักนิสัยเจ้านายตัวเองดี วิทยายืนทำหน้านิ่งไม่แสดงอะไรออกมาทั้งสิ้น ได้แต่บ่นในใจที่เจ้านายเข้าไปยุ่งกับผู้หญิงแบบภัสสร

“คุณกันต์คะทำไมคุณไม่เคยให้ภัสเขาไปรอคุณในห้องทำงานเลย ให้แต่นั่งรอข้างนอกแถมต้องมานั่งคุยในห้องแบบนี้อีก” ภัสสรสะบัดเสียงถามออกมา

“ห้องทำงานมีไว้ทำงานไม่ได้มีไว้รับแขกนะครับ” กันติทัตพูดเสียงเรียบนิ่ง และคิดว่าผู้หญิงคนนี้เริ่มจะล้ำเส้นมากเกินไปแล้ว เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายที่โรงแรมแบบนี้

“แต่ภัสไม่ใช่แขกนะคะ เราสองคนเป็นคนรักกันทำไมคุณถึงทำเหมือนภัสเป็นแขกธรรมดาด้วย” ภัสสรที่ยังโวยวายโดยไม่รู้เลยว่าตัวเองทำผิดข้อตกลงที่เคยคุยกันเอาไว้

“ผมว่าคุณภัสสรคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะครับ เราสองคนไม่เคยเป็นคนรักกันรู้สึกว่าคุณจะลืมสิ่งที่เราตกลงกันเอาไว้” กันติทัตพูดทบทวนความจำให้กับหญิงสาวฟัง และนั้นก็ทำให้ภัสสรเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป

“ขอโทษค่ะคุณกันต์อย่าโกรธภัสเลยนะคะ” ภัสสรบีบน้ำตาและทำหน้าตาน่าสงสารซึ่งเป็นไม้ตายที่ทำให้ชายหนุ่มใจอ่อน

“ผมไม่โกรธคุณหรอก แต่มีเรื่องอยากจะขอร้อง” กันติทัตพูดและยิ้มออกมาทำให้ภัสสรนึกดีใจอยู่ในใจและคิดว่าไม่ว่าเมื่อไรผู้ชายก็แพ้น้ำตาของเธออยู่ดี

“อะไรคะคุณกันต์บอกภัสมาได้เลยค่ะ ภัสพร้อมและเต็มใจทำให้คุณทุกอย่างเลย” พูดแล้วก็ส่งสายตายั่วยวนให้ชายหนุ่มเพราะคิดว่าเขาจะขอมีอะไรกับเธอในห้องนี้ ภัสสรมองไปรอบๆ ห้องอย่างตื่นเต้น ‘เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ตื่นเต้นดีนะ’ หญิงสาวคิดในใจ

“ต่อไปนี้ไม่ต้องมาที่นี่อีกและผมก็ขอจบเรื่องความสัมพันธ์ของเราแค่นี้ แล้วผมจะส่งของไปให้วันหลัง” กันติทัตพูดและยิ้มมุมปากออกมา ส่วนหญิงสาวหุบยิ้มแทบไม่ทันเพราะไม่คิดว่าเรื่องที่เขาจะเป็นเรื่องนี้ เรื่องอะไรเธอจะยอมง่ายๆ กว่าจะเข้าถึงตัวกันติทัตไม่ใช่เรื่องง่าย แล้วทำไมเธอต้องถอยออกด้วยล่ะ

“คุณกันต์จะทิ้งภัสอย่างนั้นเหรอคะ หรือว่าคุณมีคนใหม่ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครคุณบอกภัสมานะ!!!” ภัสสรขึ้นเสียงอีกครั้ง

“หยุดเสียงดังแล้วกลับไปได้แล้ว ผมไม่มีใครทั้งนั้นถึงจะมีก็ไม่เกี่ยวกับคุณ” กันติทัตพูดออกมา

“ทำไมจะไม่เกี่ยวในเมื่อภัสเป็นเมียคุณนะคะ” ภัสสรเถียงอย่างไม่ยอมแพ้

“หึหึหึ ถ้าผมนับผู้หญิงที่นอนด้วยเป็นเมียป่านนี้ผมสร้างฮาเร็มได้แล้วล่ะ” กันติทัตหัวเราะเบาๆ และพูดเสียงเยือกเย็นออกมา

“ไม่จริงคุณเคยบอกว่าภัสเป็นคนที่รู้ใจคุณที่สุดไม่ใช่เหรอคะ” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ยอมหยุดเขาเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาบอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้าห้องทันที

“วิทนายเข้ามาเอาผู้หญิงคนนี้ไปให้พ้นหน้าฉันที ก่อนที่ฉันจะลงมือฆ่าคนในโรงแรมของตัวเอง” จบคำพูดของเจ้านายหนุ่มวิทยาก็เปิดประตูเข้ามาทันที และเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่ยืนหน้าบึ้งถลึงตาใส่อยู่

“เชิญครับคุณภัสสร” วิทยาผายมือเชิญหญิงสาวคู่ควงที่กำลังเป็นอดีตของเจ้านายเขาไปแล้ว

“ตอนนี้คุณกันต์อาจจะโกรธอยู่ ถ้าอย่างนั้นภัสจะกลับไปรอคุณที่คอนโดฯ นะคะ” พูดจบก็โผเข้าไปจูบเร็วๆ ที่ริมฝีปากหนาแล้วผละออกเดินกระแทกเท้าไปที่ประตูทันที วิทยาก็เดินตามไปส่งหญิงสาวที่ข้างล่างอย่างรู้หน้าที่เพราะภัสสรไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เป็นแบบนี้ ทุกคนที่เข้ามาในชีวิตกันติทัตต่างก็ต้องการเป็นที่หนึ่งและตัวจริงของเจ้านายของเขาทั้งนั้น แต่ก็ไม่เคยมีใครทำสำเร็จสักคน

ร่างสูงใหญ่ของกันติทัตเดินเข้ามาในห้องทำงานอีกครั้งและไม่นานนุชนารถก็เปิดประตูเข้าพร้อมกับของว่าง ด้วยความที่ทำงานด้วยกันมานานเธอย่อมรู้ใจชายหนุ่มดี ถึงแม้กันติทัตจะอายุน้อยกว่าเธอมากแต่ความรับผิดชอบในหน้าที่การงานกลับมีมากเกินอายุ จะมีเรื่องคู่ควงนี่แหละที่เธอหนักใจแต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดทักท้วงออกมา

“ทานของว่างก่อนนะคะ พี่จัดของโปรดมาให้ค่ะ” นุชนารถวางจานใบใหญ่ที่มีขนมจีบและฮะเก๋าอยู่จนเต็มจานและวางแก้วน้ำเปล่าไว้ให้อีกด้วย

“ขอบคุณนะครับพี่นุชรู้ใจผมที่สุดเลย” กันติทัตเวลาทำงานก็จริงจังแต่นอกเวลางานเขาก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง และที่เขาสนิทกับนุชนารถเพราะทำงานกันมานาน การคัดเลือกเลขาฯ สำหรับเขาไม่ใช่เลือกที่หน้าตาหรือรูปร่างที่เซ็กซี่เหมือนที่คนภายนอกคิด เพราะมีอดีตฝังใจเรื่องเลขาฯ คิดใช้เต้าไต่ทำให้เขาเลือกนุชนารถมาทำงานด้วย ด้วยความที่หญิงสาวเองก็อายุมากกว่าเขาหลายปีแถมอีกฝ่ายก็มีครอบครัวมีลูกที่น่ารักอยู่แล้ว เรื่องแบบั้นไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน