บทที่ 22 22

“ไม่เป็นไรผมเต็มใจมาส่งจะให้มาส่งมารับทุกวันก็ยังได้เลยอยู่ที่ว่าคุณจะยอมให้ผมทำแบบนั้นหรือเปล่า” กันติทัตพูดและส่งสายตาหวานให้หญิงสาว แพรธาราที่ได้ยินก็ทำตาโตอย่างตกใจเพราะไม่คิดว่าเจ้านายจะพูดแบบนี้กับเธอ

“ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่มาส่งดิฉันขอตัวเข้าไปในหอก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” แพรธารายกมือไหว้และเปิดปร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ