บทที่ 37 37

“เดี๋ยวแพรออกมาช่วยทำงานต่อนะคะ” แพรธารายิ้มให้หญิงสาวรุ่นพี่และเดินตรงไปที่ห้องทำงานใหญ่พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้กับตัวเองทันทีที่เปิดประตูเข้าไปก็สัมผัสได้ถึงความเหน็บหนาวและความเยือกเย็น

“วันนั้นผมพูดสั่งคุณว่ายังไงแพรธารา” กันติทัตถามสียงเข้มพร้อมกับมองสำรวจหญิงสาวร่างบางต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ