บทที่ 8 EP. 04|ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (1/2)

บทที่ 4

บ่ายวันถัดมา

ตึกคณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล

ฉันเดินเข้ามาในห้องเรียนพร้อมพิม พลางหยิบชีทเรียนออกจากกระเป๋าแบบหมดอารมณ์ วันนี้อาจารย์แจ้งไว้ล่วงหน้าว่าจะมีการจับกลุ่มทำโปรเจกต์แรกของเทอม ซึ่งเป็น โปรเจกต์สารคดีข้ามคณะ

"เห้อ...ฉันไม่อยากทำงานกลุ่มเลย" พิมฟุบหน้าลงกับโต๊ะ "แค่คิดว่าจะต้องเจอคนที่เข้ากันไม่ได้ ก็ปวดหัวแล้ว"

"เออ ฉันก็หวังว่าอย่างน้อยจะได้อยู่กลุ่มกับคนที่ทำงานเป็น" ฉันพึมพำ

ไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับฉายสไลด์แนะนำโปรเจกต์ของวิชาพื้นฐานการเล่าเรื่องผ่านภาพ บนจอโปรเจกเตอร์

"สำหรับโปรเจกต์แรกของพวกคุณ เราจะทำ โครงการสารคดีเชิงสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นการทำงานข้ามคณะระหว่าง คณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล กับคณะวิศวกรรมศาสตร์"

ทั้งห้องเงียบกริบไปสองวินาที ก่อนจะตามมาด้วยเสียงอุทานของนักศึกษาแทบทั้งห้อง

"หา!? ต้องทำกับเด็กวิศวะจริงดิ?"

"โอ๊ย นี่ต้องไปอยู่กลุ่มเดียวกับพวกช็อปแดงเหรอ!**?"

ฉันเองก็เบิกตากว้าง เดี๋ยวนะ...ฉันต้องทำงานกับเด็กวิศวะเหรอ!?

"เงียบก่อน" อาจารย์ยกมือขึ้นเรียกความสงบ ก่อนจะอธิบายต่อ โครงการนี้เป็นความร่วมมือของสองคณะ เพื่อให้พวกคุณได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับสายวิชาชีพที่แตกต่างกัน โดยเด็กภาพยนตร์และสื่อดิจิทัลจะรับผิดชอบด้าน การเล่าเรื่อง การถ่ายทำ และการตัดต่อ ขณะที่เด็กวิศวะจะรับผิดชอบ ข้อมูลทางเทคนิคของโครงการก่อสร้างจริง ๆ"

โอ้โห...พออาจารย์พูดแบบนี้ ฉันก็เริ่มเข้าใจเหตุผลแล้ว

"และเพื่อให้เกิดความสมดุล" อาจารย์ว่าต่อ "ทางฝ่ายคณะวิศวะจะเป็นผู้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับโครงการก่อสร้างที่พวกคุณจะทำสารคดี ส่วนฝ่ายภาพยนตร์จะเป็นผู้ควบคุมการนำเสนอให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น"

อาจารย์เปิดสไลด์ถัดไป รายชื่อกลุ่มของนักศึกษาที่ถูกจับคู่ไว้แล้ว

และในวินาทีนั้น...

ฉันก็ต้องเบิกตากว้างอีกรอบ

ฉันต้องทำงานกลุ่มกับธีร์อีกแล้ว!!!

"เฮ้ย! ทำไมฉันซวยแบบนี้!?" ฉันแทบจะลุกขึ้นยืนกลางห้อง ขณะที่พิมขำจนตัวสั่น

"ซีน! ฉันว่ามันเป็นเวรเป็นกรรมของแกกับมันแล้วว่ะ!"

ฉันหันไปมองธีร์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม หมอนั่นเลิกคิ้วนิด ๆ ก่อนจะยิ้มมุมปากมาให้อย่างเจ้าเล่ห์สุด ๆ

โอ๊ย! นี่ฉันต้องมาทำงานกับมันจริง ๆ เหรอ!?

มุมหนึ่งของห้องเรียน

ฉันถอนหายใจยาว มองหน้าสมาชิกกลุ่มที่ประกอบไปด้วย ฉัน พิม ธีร์ และภัทร

ภัทร คือเพื่อนสนิทของธีร์ เป็นคนที่ดูสุขุม ใจเย็น และมีเหตุผลที่สุดในกลุ่ม ถ้าเปรียบเทียบกันแล้ว ธีร์เหมือนไฟ ส่วนภัทรเหมือนน้ำอะ

"อ้าว มึงก็อยู่กลุ่มนี้เหรอวะ?" ธีร์เป็นฝ่ายทักก่อน

"เออดิ" ภัทรพยักหน้า "แบบนี้กูก็ต้องคอยห้ามมึงอีกแล้วใช่ไหม?"

"พูดงี้หมายความว่าไง?"

"ก็หมายความว่าถ้ามึงเปิดศึกกับซีน กูคงต้องเป็นกรรมการไง" ฉันยิ้มมุมปาก ก่อนจะกอดอกมองธีร์ "ฟังไว้ด้วยนะธีร์ ถ้านายกวนประสาทฉัน ฉันจะไปฟ้องภัทร"

"เป็นเด็กประถมหรือไง?"

"เหอะ! นายก็ไม่ต่างกันหรอก!"

พิมหัวเราะขำ ๆ ก่อนจะหันไปมองภัทร "ยินดีที่ได้รู้จักนะภัทร เราชื่อพิมนะ"

"เราเองก็ยินดีที่ได้รู้จักนะพิม" ภัทรพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็น

"โอเค ไหน ๆ ก็ต้องทำด้วยกันแล้ว เรามาแบ่งหน้าที่กันเลยไหม?" ภัทรเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา

"ได้สิ!" ฉันว่าขึ้นอย่างรวดเร็ว "พิมกับฉันรับผิดชอบการเขียนบท คิดพล็อตเรื่อง และตัดต่อเอง!"

"งั้นส่วนข้ากับภัทรจะดูแลเรื่องเนื้อหาด้านก่อสร้าง" ธีร์พูดขึ้น "ยังไงข้อมูลหลักมันต้องเป็นเรื่องของโครงการก่อสร้างอยู่แล้ว"

"แล้วเราจะทำสารคดีเกี่ยวกับอะไรดี?" พิมถามขึ้นขณะเปิดสมุดจด

"อาจารย์ให้ทำเกี่ยวกับงานก่อสร้างใช่ไหม?" ฉันพยักหน้า "งั้นเราควรเลือกสถานที่ถ่ายทำที่เกี่ยวข้องกับโยธา"

"มีที่ไหนน่าสนใจบ้าง?"

"ข้าเสนอไซต์งานของคณะ" ธีร์ตอบทันที "ตอนนี้รุ่นพี่ปีสี่กำลังทำโปรเจกต์ออกแบบอาคารอยู่ ถ่ายตรงนั้นก็น่าจะโอเค"

"อืม...ถ่ายไซต์งานจริง ๆ ก็โอเคนะ ได้อารมณ์สารคดีมากขึ้น" พิมพยักหน้าเห็นด้วย

"แต่เราต้องขออนุญาตให้เรียบร้อยก่อน" ภัทรเสริมขึ้น "เดี๋ยวเราจะไปถามอาจารย์ฝั่งคณะวิศวะให้ ว่าเราสามารถเข้าไปถ่ายทำได้หรือเปล่า"

"แล้วจะถ่ายวันไหนกันดี?" ฉันถามต่อ

"เอาเร็วสุดเลยดีไหม?" ธีร์เอนหลังพิงเก้าอี้ "ยิ่งเริ่มถ่ายเร็ว งานช่วงหลังจะได้ไม่หนัก"

"อืม...งั้นพรุ่งนี้เลยไหม?" พิมเสนอ

"เดี๋ยว ๆ! พรุ่งนี้เลยเหรอ!?" ฉันร้องลั่น "พวกนายพร้อมแล้วเหรอ!?"

"ก็ไม่เห็นต้องเตรียมอะไรมาก" ธีร์ยักไหล่ "พวกข้ามีข้อมูลอยู่แล้ว เธอกับพิมแค่เตรียมอุปกรณ์กล้องกับพล็อตมาก็พอ"

"เออ เราก็ว่ารีบถ่ายให้เสร็จเร็ว ๆ ดีกว่า" ภัทรพยักหน้าเห็นด้วย "พรุ่งนี้บ่าย ๆ น่าจะถ่ายได้"

ฉันกัดฟันแน่น ทำไมพวกมันไม่ให้เวลาฉันเตรียมตัวบ้างเลย!?

"โอเค งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ไซต์งาน" พิมสรุปพลางจดรายละเอียดลงในสมุด

"งั้นแยกย้ายเลยไหม?" ธีร์หันมาถามฉัน

"เฮอะ!" ฉันส่งเสียงประชด แต่ก็ต้องจำใจพยักหน้า

ช่วง****ค่ำ

หอพักหญิง

ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะเขียนหนังสือ พลางบ่นกับพิมเสียงอู้อี้ "ทำไมฉันต้องมาเจอธีร์ตลอดเลยวะ..."

"เวรกรรมมั้ง" พิมหัวเราะขำ ก่อนจะเปิดมือถือขึ้นมา "แต่ก็นะ...ภัทรดูเป็นคนน่าคุยดีนะ"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป