บทที่ 116 ผมขอโทษ

ลี่เฉินหรี่ตามองหน้าลูกชายคนโตอย่างไม่เชื่อคำพูดเท่าไรนัก นิสัยลูกชายเป็นอย่างไรเขารู้ดี ลี่หานไม่ใช่คนที่จะเผลอไปกินเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จนเมาแบบนี้ได้

“ครับพ่อ ผมเผลอกินมากไปหน่อย” ลี่หานไม่กล้าสู้ตาพ่อได้แต่ก้มหน้าหลบแบบรู้สึกสำนึกผิด

“แล้วแอนนี่ลูก เป็นอะไรบ้างหรือเปล่า” มิรินกลัวว่าแอนนี่จะประคอ...