บทที่ 3 นอกใจ
...
อีกด้านหนึ่งที่คอนโดมิเนียมของอนิรุต
มารีอาหยุดยืนอยู่ที่หน้าคอนโดมิเนียมของแฟนหนุ่ม ทั้งในมือยังคงถือสายคุยโทรศัพท์กับแอนนี่เพื่อนรักของเธออยู่
“เออ ฉันมาถึงคอนโดฯ พี่รุตละ บอกตรงๆ ไม่ค่อยอยากจะมาเลย” มารีอายังไม่เลิกบ่นกระปอดกระแปดเพราะยอมมาหาแฟนหนุ่ม ตามคำแนะนำของเพื่อนรักที่บอกว่าเธอเฉยชากับคู่หมั้นจนเกินไป
“เอาน่า ยังไงวันนี้ก็วันนี้เป็นวันครบรอบที่แกสองคนคบกัน ยังไงแกก็ควรมาซะหน่อย เอาเหอะแกทำตามที่ฉันบอก รับรองว่าเขาต้องดีใจแน่ที่เห็นแก”
“แต่… มันจะดีหรอ ถ้าเกิดเขาทำอะไรฉันล่ะ”
“แกก็โกหกสิว่าเป็นประจำเดือน ใครจะอยากมีอะไรกับแกครั้งแรก ทั้ง ๆ ที่เป็นวันแดงเดือด”
“เอางั้นเหรอ”
“อืมเอางั้น”
“โอเค งั้นฉันกำลังขึ้นลิฟต์ แต่เอาจริงนะว่าจะไม่มาอยู่แล้วเชียว นี่ขนาดพี่รุตให้คีย์การ์ดกุญแจสำรองห้องเขามาเป็นเดือน ๆ ฉันยังไม่อยากจะมาเลยนะเนี่ย”
“ถามจริงยัยมาร์ นี่แกรักหรือชอบคู่หมั้นแกบ้างเปล่าฮะ”
มารีอาขมวดคิ้วเมื่อเจอกับคำถามของเพื่อน นั่นสิ เธอชอบเขาหรือเปล่าก็ไม่รู้ รู้แต่เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่เข้ามาทำดีกับเธอ เอาใจเธอ จนกระทั่งขอหมั้นกับเธอ
ก็คง…
“ชอบบ้างแหละมั้ง” มารีอาตอบ
“เฮ้ยยยย ไม่มั้งดิ ความรู้สึกมันมั้งได้ด้วยเหรอ”
“ไม่รู้เหมือนกันฉันก็ตอบไม่ถูก แต่เออแค่นี้แหละ ฉันถึงหน้าห้องของเขาแล้ว”
“ดี ๆ แอบเอาคีย์การ์ดแล้วเข้าห้องเขาไปเบา ๆ ทำตัวเนียน ๆ ถ้าเจอเขาอยู่ในห้องนอน แกก็ค่อย ๆ โผล่ไปจ๊ะเอ๋เขาเลย เซอร์ไพรส์”
“โอเค แค่นี้นะ ไว้โทร.หาใหม่” มารีอาเอ่ยกระซิบก่อนตัดสาย
เธอค่อย ๆ ทำตามที่เพื่อนรักแนะนำทุกอย่าง เริ่มต้นจากแอบเอาคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไปช้า ๆ อย่างแผ่วเบา
เรียวขาค่อย ๆ ย่องเข้าไปอย่างตั้งใจให้เบาที่สุด
...
ภายในห้องของคอนโด เปิดไฟหรี่แสงไฟสีนวลสลัวพอให้มองเห็น มารีอาเดินย่องก่อนที่เท้าของเธอกลับสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่อยู่ที่พื้น
เมื่อเธอก้มลงไปหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความสนใจ ก่อนจะเห็นว่าเป็นชุดเดรสรัดรูปสีแดง เรียวคิ้วสวยถึงกับขมวดคิ้วหากันในทันที
“ชุดของใคร?” มารีอาพึมพำก่อนจะแว่วได้ยินเสียงบางอย่างที่ห้องนอน สองขาเรียวขยับเท้าค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ ทั้งในมือยังกำชุดสีแดงเอาไว้แน่น
ตับ ตับ ตับ !!
“อาาา ซี้ด... แรงอีกค่ะ ที่รัก”
“อึมม ซี้ด...”
ทั้งเสียงครวญคราง ทั้งเสียงเนื้อกระทบกัน สลับกันไม่หยุดหย่อน มารีอาเผอขยำเสื้อรัดรูปสีแดงของหญิงสาวคนนั้นเอาไว้แน่น หัวใจดวงเล็กเต้นแรงเมื่อเสียงนั่นชัดเจนมากยิ่งขึ้น
จวบจนเมื่อก้าวถึงประตูห้องที่เปิดที่เปิดเอาไว้แง้มอยู่
“อ๊ะ อ๊ายยยย”
“อาาาาาาาา”
เสียงทั้งคู่หวีดร้องเมื่อถึงจุดสุขสม มารีอายกมือขึ้นปิดปาก ภาพที่ปรากฏตรงหน้า
“คุณนี่มันสุดยอดมากเลย ลูกพีช” ชายหนุ่มที่ยังคร่อมร่างกดแช่อยู่บนร่างหญิงสาวเอ่ยขึ้น
“แหม เทียบกับคู่หมั้นหน้าจืดของคุณได้หรือเปล่า”
“ยัยแว่นนั่นน่ะเหรอ ผมเอาไม่ลงหรอก โคตรจืดชืด แถมยังเชยเป็นคุณป้า ผมก็แค่หมั้นไว้ตามคำสั่งคุณพ่อคุณแม่ เพราะถ้าผมไม่ยอมหมั้นกับยัยนั่น เขาจะไม่ยกสมบัติให้ผม เลยต้องยอมเล่นละครตามน้ำเท่านั้นเอง”
“จริงเหรอ ไม่สนใจยัยหน้าจืดนั่นจริง ๆ เหรอ”
“โธ่ ไม่มีในความคิดเลยด้วย คิดดูนะ ถ้าไปมีอะไรด้วยกับยัยป้านั่น สงสัยคงนอนนิ่งเป็นผัก คนอย่างยัยป้านั่นจะทำเป็นหรือเปล่า สู้คุณไม่ได้หรอก ทั้งสวยทั้งแซ่บ ว่าแล้วเรามาต่อกันอีกรอบนะ อย่าสนใจเรื่องยัยป้าแว่นนั่นเลย”
“คุณรุตอะ นี่รอบที่สามแล้วนะ พีชจะไม่ไหวนะคะ โอ๊ะ คุณรุต อ๊า อื้อ”
เหมือนอนิรุตไม่อยากจะฟังลูกพีชพูดถึงคนอื่นอีกต่อไปแล้ว เขาจัดการก้มหน้าโลมเลียที่ยอดอกของลูกพีชทันที
มารีอายกมือขึ้นปิดปาก ดวงตาคู่หวานเบิกกว้างด้วยความตกใจ ภาพคนมีอะไรกันอย่างเร่าร้อนตรงหน้าอีกคนคือคู่หมั้นของเธอ ส่วนอีกคนคือชะนีนางไหนก็ไม่รู้ แต่กลับพูดถึงเธอแบบไม่มีดีเลยสักนิด
มารีอาโกรธจัดจนตัวสั่น ปล่อยเสื้อสีแดงในมือหลุดหล่นมาที่พื้นด้วยความขยะแขยง แต่เสียงคนในห้องยังคงทำกิจกรรมรักดังอย่างต่อเนื่องจนไม่ได้ยินเสียงอะไรจากภายนอก
มารีอาตัวชา สมองอื้ออึง เธอรีบเดินออกมาจากห้องนั้นให้เร็วที่สุด
…
