บทที่ 31 อีกแล้วเหรอ

มารีอารู้สึกตัวในยามเช้า เมื่อสัมผัสถึงอ้อมแขนแกร่งที่พาดอยู่ที่เอวของเธอ ดวงตากลมโตกะพริบถี่

~อีกแล้วเหรอ มารีอา นี่เธอแค่ตามมาทวงแหวนจากเขา ไม่ใช่ให้เขามาทำแบบนี้เสียหน่อย~

แค่เพียงคนตัวเล็กขยับตัวจะลุกขึ้น ลี่คุนกลับดึงร่างเธอเข้ามากระชับกอดทั้งที่เขายังไม่ลืมตา

“นอนต่อเถอะครับ วันนี้วันหยุด ผมยั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ