บทที่ 5 เมา

วศินตะโกนใส่ข้างหู จนลี่คุนตกใจ

“เฮ้ยย อะไร ! เชี่ยไร กู ชื่อ คุน ไม่ใช่เคน มึงเรียกอะไรของมึง ดังฉิบ” ลี่คุนหลุดจากภวังค์ ก่อนหันมามองหน้าเพื่อนไม่ชอบใจ พร้อมยกแก้วเหล้าเข้าปาก

“เออ กูบอกแล้วไงว่ากูจะเรียกมึงเคน ทำไมวะ เรียกแค่นี้ตกใจ มึงมองสองคนนั้นเหรอ เอ... ไม่สิ สายตามึงจ้องที่คนชุดดำนี่หว่า เออ เทสต์ดีนะมึง” วศินยกมือขึ้นตบบ่า เพราะเขาเองก็ชอบสาวเปรี้ยวในชุดแดงเช่นกัน

“ใครบอกกูชอบ” ลี่คุนหันกลับมาทำเมินไม่สนใจแม้จะแอบเหล่สายตามองสาวสวยชุดดำคนนั้นอยู่เป็นระยะ

“สนใจก็คือสนใจสิวะ อย่าเก๊ก มึงมองเขาจนมึงไม่ได้ยินเสียงกูเรียกขนาดนี้” วศินยิ้มอย่างรู้ทัน

ลี่คุนได้แต่ส่ายหัวยอมแพ้ ก่อนหันไปมองสองสาวนั้น เต็ม ๆ ตา ก่อนจะเพิ่งสังเกตชัด ๆ ว่าสาวชุดแดงที่มาด้วยกับผู้หญิงชุดดำ คือพนักงานฝ่าย AE ของบริษัทเขา

“คนชุดแดง กูรู้จัก พนักงานบริษัทกู งั้นผ่าน กูไม่ชอบเป็นสมภารกินไก่วัด”

“เชี่ย พูดสำนวนไทยซะด้วย ไอ้ลูกครึ่งจีน”

“เออน่า เรื่องของกู กูถือของกูแบบนี้ กูไม่จีบคนบริษัทเดียวกัน เสียการปกครอง”

“คนชุดแดง มึงไม่ผ่านอะดีแล้ว เพราะกูจอง แล้วคนชุดดำล่ะ เด็กบริษัทมึงด้วยเหรอ คนนี้ก็สวยดีนะ”

“ชุดดำ” ลี่คุนมองพิจารณาอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งก่อนส่ายหัว “ไม่ว่ะ ไม่รู้จัก”

แต่จะว่าไป เขาก็ยอมรับเลยว่า ทันทีที่เขาเห็นเธอในแวบแรก ต้องยอมรับว่าเธอสวยมาก เธอสวยดูมีเสน่ห์น่าค้นหาไม่เหมือนผู้หญิงทั่ว ๆ ไป ปกติเวลาเห็นผู้หญิงที่ชอบมาสถานที่แบบนี้ ผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะทำตัวเป็นเหมือนแม่เสือสาวล่าเหยื่อ แต่เธอคนนี้ไม่เหมือนใครเธอดูราวกับเป็นพญาหงส์ ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะมาเที่ยวสถานที่ยามวิกาลที่แบบนี้ได้

เพราะได้แต่แอบมองอยู่ห่าง ๆ จึงช้ากว่าหนุ่มเพลย์บอยคนอื่นที่เข้ามาตีสนิทสองสาว ลี่คุนกับวศินได้แต่หันมามองหน้ากันก่อนจะหัวเราะออกมา

“ไม่ทันละ” วศินยักไหล่

“กูไม่ได้บอกสักหน่อยว่าจะจีบ กูไม่ยุ่งอยู่แล้ว ผู้หญิงชุดดำคนนั้น คงเป็นเพื่อนกับคนในบริษัทกู คนอื่นจะเอาไปพูดเสีย ๆ หาย ๆ ได้”

“แต่ถ้ามึงจีบติด มึงจะได้หาข้ออ้างกับน้องเหม่ยหลินไง ว่ามึงมีแฟนแล้ว เธอจะได้เลิกมาตามตื้อมึงไง ไม่ดีเหรอ”

ลี่คุนได้แต่ยิ้มแทนคำตอบ แต่ก็หันไปลอบมองสาวสวยในชุดดำ ที่เมื่อครู่เธอยอมรับแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จากชายหนุ่มแปลกหน้ามาดื่ม ดูท่าเธอจะไม่ระวังตัวเอาเสียเลยที่ยอมดื่มแอลกอฮอล์แก้วนั้น

ไม่ช้า มารีอาก็สำลัก เพราะเธอเองก็ไม่คุ้นเคยกับแอลกอฮอล์สักเท่าไร

ท่าทางที่ไม่ประสีประสาของมารีอาทำให้ลี่คุนไม่อาจละสายตาจากเธอไปได้เลย ก่อนหน้านี้ยังมองเธอเป็นเหมือนพญาหงส์ พอเธอดื่มเข้าไปเท่านั้นแหละ เธอกลับเหมือนลูกนกหงส์หยกตัวเล็ก ๆ แทน ลี่คุนแอบยิ้มมุมปากไม่รู้ตัว ไม่รู้ทำไมตั้งแต่เจอเธอก็ละสายตาจากเธอไม่ได้เลย

แต่ถึงกระนั้น มันก็แค่เป็นการประทับใจเล็ก ๆ เขาไม่ได้คิดจะไปจีบหรือทำความรู้จักเธอ อย่างที่บอกเขาเห็นว่าสาวชุดแดงเพื่อนของเธอที่มาด้วย เป็นพนักงานในบริษัทของเขา

กว่าลี่คุนจะละความสนใจจากสาวสวยในสเปคของเขา หันมาคุยเล่นเรื่องทั่วไปกับวศินต่อ ในครู่ใหญ่ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากชายหนุ่มอีกคนที่เข้ากระชากแขนเพื่อนของเธอ

“แอนนี่ ไอ้หนุ่มสองคนนี้เป็นใคร ทำไมคุณกับเพื่อนมาดื่มกับพวกมัน”

ที่แท้ชายหนุ่มที่ว่านี้ คือหนุ่มไฮโซเจ้าของโรงงานที่ตามจีบแอนนี่ และเขาเป็นคนให้การ์ดสมาชิกวีไอพีของคลับเฮาส์ที่นี่กับเธอ

“ใจเย็นสิคะคุณเจมส์ แอนนี่ก็แค่พาเพื่อนมาเที่ยว แล้วคุณสองคนนี้ก็แค่ผ่านมาทักทายธรรมดา ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย” แอนนี่แก้ตัวพลางพยายามแกะมือของเจมส์ที่จับข้อมือเธอไว้แน่น

แต่ทว่าเจมส์กลับหันไปเอาเรื่องสองคนนั้นต่อ

“พวกมึงสองคนรู้ไหม ว่าแอนนี่เด็กใคร” เขาตวาด

“เฮ้ย มึงอย่ารุนแรงกับผู้หญิงสิวะ กูสองคนก็แค่ชวนคุยธรรมดา”

“ธรรมดาเหี้ยอะไร นี่มันมอมเหล้ากันชัด ๆ” เจมส์หันไปมองมารีอาที่นั่งมึนหน้าแดงก่ำอยู่ข้าง ๆ ก่อนที่เธอจะยกมือปิดปากเพราะรู้สึกอยากอ้วก

“อุ๊บ”

ทุกคนหน้าเหวอเพราะกลัวเธอจะอ้วกใส่พวกเขา สองหนุ่มนักล่าสาวราตรีรีบขอแยกตัวทันทีก่อนที่มารีอาจจะอ้วกใส่ และก่อนที่จะมีเรื่องกับแฟนของแอนนี่ แม้พวกเขาจะเป็นนักล่าสาวเก็บแต้มก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ประเภทแย่งพวกมีเจ้าของ เพราะไม่ชอบปัญหายุ่งยากแบบนี้

“ไหวไหมแก” แอนนี่รีบถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อกี้ก็ไม่ได้ห้ามเพื่อน เห็นมารีอาเครียด ๆ กำลังคุยสนุกเลยอยากให้เพื่อนได้ปลดปล่อยและระบายความเครียดออกมา

“ไหว ๆ อุบบ” มารีอาตอบ พลางยกมือขึ้นว่าไม่เป็นไร แม้จะกลั้นความรู้สึกอยากจะอ้วกไว้เต็มที

เจมส์เห็นว่าที่นี่เสียงค่อนข้างดัง เขาจึงคว้าแขนแอนนี่ เพื่อออกไปเคลียร์ข้างนอกต่อ

“เดี๋ยวมานะมาร์ แกห้ามไปไหนนะ รอฉันตรงนี้”

มารีอาพยักหน้าหงึก ๆ แต่ยังคงยกมือปิดปากเอาไว้แน่น พอเพื่อนรักพ้นสายตาไม่ทันไร มารีอาก็มองหาห้องน้ำ ก่อนจะรีบลุกโซซัดโซเซ เพื่อจะไปอ้วกที่ห้องน้ำ

แปลกที่เธอไม่รู้สึกแค่อยากอ้วก แต่ยังรู้สึกมึนหัวและร้อนรุ่มแปลก ๆ มารีอาเพิ่งรับรู้ว่าการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จนเมาเป็นแบบนี้นี่เอง

~แค่อกหักไม่น่าประชดตัวเองแบบนี้เลย~

บทก่อนหน้า
บทถัดไป