บทที่ 74 พี่ชายต้องแต่งก่อน

“ก็ยืนอยู่นี่ไงครับ ผู้หญิงสวยคนนั้น” เขาโน้มตัวไปหอมหน้าผากเบา ๆ เพื่อเอาใจ

“เอ๋ ?”

“เวลาหึงแล้ว น่ารักมากรู้ตัวไหม” เขาหอมที่หน้าผากเธอเบา ๆ “หึหึ ผมจะไปไหนกับใครได้ วัน ๆ ก็อยู่แต่กับคุณ แทบจะหายใจเข้าหายใจออกเป็นคุณอยู่แล้ว แต่ผมดีใจมากนะ… ที่คุณหึงแบบนี้ เพราะแสดงว่าคุณ… รักผมมาก”

ลี่คุนเชยคางค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ