บทที่ 59 ตีงูต้องตีให้ตาย

ฤทธิ์ยาอุบาทว์เล่นงานเวธัสจนร่างหนานอนสั่นเหงื่อซึมเปียกชื้นไปทั้งตัว กล้ามเนื้อหัวใจบีบรัด เต้นเป็นจังหวะรัวเร็วพักใหญ่ ก่อนจะแผ่วผิวผ่อนอ่อน จนเหมือนมันไม่อยากเต้นอีกต่อไปแล้ว

“เอิง...” เสียงพร่าครวญร้องเรียกชื่อของเธออกมาจากภายใน

“เอิงเอย อุ่นว่าพาเขาไปโรงพยาบาลก่อนดีกว่า ท่าทางเขาดูไม่ดีเท่าไหร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ