บทที่ 31 คืนนี้จะอยู่ในความทรงจำตลอดไป

“อินยังไม่ได้อะไรสักหน่อย”

“ก็เห็นรังเกียจแม้กระทั่งเสื้อ”

อนิลทิตานึกขำ สุ้มเสียงฟังว่ากำลังงอนเธอของผู้ชายตัวโตๆ เลยพูดเอาใจเสียหน่อย

“อินไม่ได้รังเกียจ แค่ห่วงว่าถ้าอินรับเสื้อมาห่มเสียเองพี่ณัทก็จะหนาวเท่านั้นแหละ”

“อินเป็นห่วงพี่ด้วยหรือ”

ประกายตาวาบไวเปล่งประกายขึ้นชั่ววูบในตาคมนั้นเอง ทำ...