บทที่ 42 เรียกร้องความสงสาร

“มาแล้วค่ะ ข้าวต้มร้อนๆ”

เสียงแม่สงิมเหมือนจะดังมาก่อนตัว ในมือคอนถาดทรงเหลี่ยม

“ข้าวต้มอีกแล้วเหรอ ไม่เอา! เบื่อข้าวต้ม”

คนไข้เริ่มงอแงทันทีที่รู้ว่าอะไรคืออาหารเช้า

“ข้าวต้มก็คล่องคอดีนะคะ” อนิลทิตาชี้ชวนหลังจากสบตาแม่สงิมที่ส่งสัญญาณเอสโอเอสมาให้

“อินก็พูดได้น่ะสิ ไม่ได้ถูกบังคับให้กินข้าวต้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ