บทที่ 50 ห่วงหา

ณัทธรไม่ได้เข้าไปที่ลานจุดพลุ แต่มุ่งตรงไปที่สวนด้านหลังเลยออกไปอีก

เสียงผู้คนพูดคุยเฮโลชื่นชมพลุสวยๆ ที่กระจายเป็นรูปต่างๆ ใต้ผืนฟ้ายามค่ำคืน ประกอบเสียงปัง!ปัง!ซ่า! ติดต่อกัน คงจะกลบเสียงหวีดร้อง เสียงดิ้นรนอึกอักที่หลังพุ่มไม้ห่างจากลานจุดพลุไม่ถึงสิบเมตร ถ้าณัทธรจะไม่ตั้งใจเงี่ยหูฟังเสียงผิดปกต...