บทที่ 86 สุดท้ายใคร่รัก(จบบริบูรณ์)

“คุณโป้ง!”

“ขอบคุณที่ยังจำได้!”

น้ำเสียงที่เคยพูดกับหล่อนอย่างอ่อนโยน บางครั้งยิ่งกว่าอ่อนหวาน บัดนี้กระด้างเย็นชาแกมเยาะ

เจ้าคัวเท่านั้นรู้ดี เขากำลังเยาะตัวเอง

ยิ่งคิดก็โมโห ดูเถอะ พอจะหลงเชื่อผู้หญิงสักคน เห็นว่าน่ารัก และรักเข้าไปแล้วชนิดจะถอนใจกลับคืนมาก็ไม่ได้ กลายเป็นว่าเขาถูกหลอก

มันน่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ