บทที่ 27 บทที่26

กว่ารามิลจะแบกคนเป็นเมียถึงห้องนอนได้ก็เหงื่อท่วมตัว..เจ้าหมาน้อยของเขาไม่เชิงว่าตัวหนัก..แต่ปัญหาหลักๆคือตอนเอายัยตัวแสบลงจากหลัง..เธอเกาะหลังเขาแน่น..ราวกับลิงน้อย แม้ตอนนี้เขาสะบัดเท่าไร..เธอก็ยังไม่ยอมลง

"แบน!! ลงได้แล้ว"

"ไม่...ไม่ๆๆๆๆๆ"ยัยลำยองเถียงแบบคนไม่มีสติ..ใบหน้าจิ้มลิ้มสะบัดไปมาบนหลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ