บทที่ 39 บทที่38

ภากรตัดสินใจนั่งเก้าอี้ที่อยู่ติดกัน..ใบหน้าหล่อเหลาคมคายสลดลงอย่างเห็นได้ชัด..แววตาคมเต็มไปด้วยความกังวลใจ..เขาพยายามเรียบเรียงคำพูด..ขณะที่กำลังคิดว่าอธิบายยังไงดี..ซึ่งจิตใต้สำนึกเลือกที่จะขอโทษก่อนเป็นอันดับแรก

"พี่..ขอโทษ"

"ความทรงจำคุณกลับมาเมื่อไร?"

"หลังจากเราเปิดร้านไม่กี่วันครับ"น้ำเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ