บทที่ 49 บทที่48

ณ ตึกเป่ย..คฤหาสน์  กิตติวรกุลชัย

หน้าปัดบอกเวลาบนมือถือของนายผู้หญิงของบ้าน แสดงเวลา 04:30 น. ร่างบอบบางขยับตัวตื่นด้วยความเคยชิน..อากาศในห้องค่อนข้างเย็น ดวงตากลมโตสีน้ำตาลกระจ่างใสพยายามปรับโฟกัส..และนึกได้ว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านหลังน้อยที่เติบโตมาตั้งแต่เกิด..แขนแกร่งที่พาดลำตัวชวนให้อึดอัด..สายตาค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ