บทที่ 83 บทที่82

ณ หน้าตึกเป่ย

รถตู้สีขาวแบรนด์ดังจากยุโรป กำลังจอดรอคนอยู่หน้าตึก..ขณะเดียวกันร่างสูงผอมผิวขาวของเด็กชายในเสื้อโปโลสีขาวฟ้า ใบหน้าหล่อเหลามีเอกลักษณ์เจือเศร้า  

“เด็กหญิงดาริน เราไม่อยู่เธอต้องดูแลตัวเองนะ”

“อื่อ”

“เราไปไม่นาน เธอไม่ต้องห่วงเราละ”

“ใครห่วงนายกัน”น้ำเสียงคนเป็นเพื่อนชักจะไม่พอใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ