บทที่ 22 ว่าที่เลขา

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นข้างตัว แต่เป็นเสียงโทรศัพท์เครื่องที่ไม่คุ้นเคย

“รินฉันว่าเราต้องคุยกัน”

ข้อความที่ขึ้นโชว์อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ และอีโมจิรูปหัวใจ เป็นข้อความที่เหมือนโดนฟ้าผ่าในตอนกลางวัน เตชินพยายามมองชื่อและอิโมจิที่ต่อท้ายในทันที คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเสียจนหน้าบูดบึ้ง ความรู้สึกร้อนผ่าวแล่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ