บทที่ 29 ความแค้น

ณ โกดังร้างริมชายฝั่ง

               กลิ่นอับของปูนเก่าและกลิ่นไอเกลือทะเลเป็นสิ่งแรกที่ปลุกให้เธอรู้สึกตัว ความเย็นเหยือกของเก้าอี้เหล็กซึมผ่านเสื้อผ้าเข้ามาถึงผิวหนัง นางเอกพยายามจะยกมือขึ้นขยี้ตา แต่ก็พบว่ามือทั้งสองข้างเธอถูกเชือกหนามัดไว้     

“ตื่นแล้วหรอ …นางตัวดี”

“ต้องการอะไร”

“ยังมีหน้า...