บทที่ 100 นอนร่วมเตียง

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นในเวลาเดิมทุกๆ คืน นันทภพลุกขึ้นไปเปิดประตูอย่างรู้งาน วิรัลยาหอบหมอน หอบผ้าห่มมาเสร็จสรรพ

“เชิญ!” น้ำเสียงของเขาไม่ค่อยสบอารมณ์นัก ตั้งแต่ย้ายมาอยู่หอเดียวกันกับเขา เธอนอนห้องตัวเองได้ไม่ถึงอาทิตย์ ก็ต้องระเห็จตัวเองมานอนห้องเขา ก็หลังทำสังฆทานบุญชุดใหญ่ เธอไม่เจอผีประ...