บทที่ 112 รักด้วยใจ

“กินณิรินทร์อร่อยจนไม่อยากกินอะไรแล้ว” เขาพูดเสียงนุ่ม ดวงตาพราวระยับ หญิงสาวหันหน้าหนี ยังหน้าบึ้งหน้างออยู่แม้จะผ่านการร่วมรักอย่างทรหดไปแล้วก็ตาม หันหน้าดูนาฬิกา ผ่านไปชั่วโมงกว่ากับการทำรักรอบแรกของวันนี้ แม้จะไม่ได้หลายท่า แต่ยาวนานต่อเนื่องไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แค่น้ำเดียวยังทำให้เธอขาสั่นระริ...