บทที่ 27 คนไม่ใช่หุ่นยนต์

นักรบถอนหายใจ เขาเงยหน้าขึ้น เลื่อนมือที่โอบกอดร่างบางมาจัดเสื้อให้เข้าที่เข้าทาง รู้อยู่หรอกว่ามันไม่ควร แต่ปล่อยไว้แบบนี้นานก็ไม่ได้ ตัวเขาไม่ใช่หุ่นยนต์ที่จะไม่มีความรู้สึก ในยามที่เขาเลื่อนมือมาสัมผัส พราวณิรินทร์รู้สึกเหมือนถูกไฟลนตามร่างกาย มันร้อนไปหมด หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักรุนแรงจนแทบบ้า

“ป...