บทที่ 33 ตกน้ำ

นักรบปีนและกระโดดลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว พราวณิรินทร์ค่อยๆ ไต่ลงไปช้าๆ พอใกล้ถึงพื้นเธอก็กระโดดแบบเขา เสียแต่ว่าพลาดจะเซล้ม เขารวบตัวเธอไว้แน่นท่วงที ทั้งคู่กอดกันแน่น พอรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น เธอก็ค่อยๆ ดันตัวเขาออกห่าง

“ขอบคุณ”

“ไปกันเถอะ ผมได้ยินเสียงน้ำใกล้ๆ ถ้าเราเจอลำธาร เราจะไม่อด” เขาจับม...