บทที่ 43 ช่วยพี่หน่อยคนดี [NC20+]

นักรบจับมือพราวณิรินทร์เดินไปเรื่อยๆ เธอกับเขาเดินไปพักไปจนกระทั่งเห็นไร่กะหล่ำปลี ทั้งคู่ยิ้มกว้าง เพราะถ้ามีไร่ก็หมายความว่าต้องมีคน แต่ตอนนี้ฟ้ามืดเสียแล้ว จะเดินต่อก็ไม่ได้ สายตาหันไปเห็นกระท่อมเล็กๆ อยู่ริมไร่ เขารีบพาเธอเดินไปทันที

“มีกระท่อมอยู่ริมไร่ เราไปพักกันที่นั่นเถอะ เดินต่อไม่ได้แล้ว...