บทที่ 64 ไม่ต้องเขิน

“ไม่รู้สึก ทำไมฉันจะต้องรู้สึกอะไรด้วย”

“เธอไม่หวั่นไหวกับพี่เจนหน่อยเหรอ เขาตามจีบเธอมาตั้งนาน” วิรัลยาถามอีก พราวณิรินทร์ส่ายหน้า

“ไม่ได้หวั่นไหวอะไรเลย รู้แบบนี้ก็ดีนะ เขาจะได้เลิกยุ่งกับฉันสักที ตัดคนไม่ดีออกไปจากชีวิต” คำตอบของพราวณิรินทร์ทำให้นักรบสบายใจขึ้นมากกว่าเดิม มันต้องอย่างนี้สิเมียร...