บทที่ 66 ย้ายหอพัก

“ให้คุณหนูช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายเถอะครับ คุณหนูจะได้สบายใจ”

“ใช่ๆ ฉันจะได้สบายใจที่มีส่วนช่วยเหลือเธอบ้าง จริงๆ แล้วพวกเธอช่วยเตือนสติฉันไว้ตั้งหลายครั้ง ฉันไม่รู้จะขอบคุณพวกเธอยังไงดี” พราวณิรินทร์นึกแล้วก็น้ำตาคลอ เธออยากจะลองใช้ชีวิตเหลวแหลกเพื่อประชดบิดาหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็มีเพื่อนคอยดึงกลับมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ