บทที่ 135 ไม่ได้อยากกลับมา 134

พรึบ

“ตรงนั้น” สวีเหว่ยลืมตาอย่างรวดเร็วชี้ไปทางซ้ายมือของทุกคน

สายตาทุกคู่ช่วยกันเพ่งมองตามปลายนิ้วมือของสวีเหว่ย พยายามหาสิ่งผิดปกติท่ามกลางพายุหิมะ

“อ๊ะ นั่น” ติงเหยียนส่งเสียง เขาเห็นก้อนอะไรบางอย่าง สีขาวจนแทบจะกลืนไปกับพื้นหิมะ ก้อนกลมพวกนั้นผลุบโผล่ ๆ ขยับเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ แถมไม่ได้มีแค่ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ