บทที่ 145 ไม่ได้อยากกลับมา 144

“สวีเหว่ยน่าเป็นห่วงกว่าหลานอีก” เมิ่งอี้เหิงว่าออกมาติดตลก เขารู้ว่าติงเหยียนต้องการให้เขาเข้มแข็ง เขาเองก็ไม่อยากทำให้เพื่อนต้องวิตกกังวลมากไปกว่านี้ แต่ร่างกายกลับไม่ให้ความร่วมมือ เปลือกตาเริ่มหนักขึ้น ภาพเบื้องหน้ามืดลงเล็กน้อย ร่างกายซวนเซไร้จุดศูนย์ถ่วง

“แค่ก แค่ก!” เสียงไอถี่กระชั้น เมิ่งอี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ