บทที่ 152 ไม่ได้อยากกลับมา 151

“พวกนายรับคนงานไหม ฉันสมัครก่อนเลย ไม่ต้องให้ค่าจ้าง แค่ให้ฉันได้กินผักพวกนี้บ้างก็พอ” ผีฉีหมิงหันมามองหน้าติงเหยียนกับจินโม่ฝางสายตาจริงจัง ทำท่าสะกดจิตเพื่อนว่าจงรับเขาเข้าทำงานเป็นคนดูแลผักพวกนี้ซะ

“เอ่อ พวกฉันก็ปลูกกันไปตามมีตามเกิด แค่ขยันดูแลมากกว่าปกติ” ติงเหยียนถึงกับเหงื่อตกกับความเอาจริงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ