บทที่ 164 ไม่ได้อยากกลับมา 163

สวีเหว่ยหลับตาไปครู่หนึ่งเพราะตาพร่า เขายืนนิ่งจนติงเหยียนเดินเข้ามาตบบ่าเบา ๆ “เป็นอะไรไป”

“เมื่อกี้เหมือนมีใครกำลังใช้กล้องส่องทางไกลแอบดูพวกเราอยู่ แสงกระจกมันสะท้อนเข้าตาฉันพอดี” สวีเหว่ยบอกเสียงเบา นึกกังวลกลัวมีโจรเข้ามางัดบ้าน

ติงเหยียน “หืม?”

สวีเหว่ยเขย่าแขนติงเหยียนพลางพูดด้วยน้ำเสียงตื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ