บทที่ 165 ไม่ได้อยากกลับมา 164

ช่วงเช้าตรู่ บ้านพวกเขาได้ต้อนรับแขกกลุ่มแรกซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นสามหนุ่มเพื่อนบ้านนั่นแหละ เมื่อวันก่อนเห็นว่าออกไปทำงานพิเศษเก็บแต้มเพิ่ม วันนี้ว่างเลยตั้งใจแวะมาหา

“ถ้ามันลงมือ นายบอกฉันด้วยนะ” เมิ่งอี้เหิงสีหน้าเย็นชา เหลือบมองลู่จิน ส่วนมือก็หยอกหลานเล่น เหมือนไม่ได้ทำสายตาน่ากลัวเลยสักนิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ