บทที่ 203 ไม่ได้อยากกลับมา 202

ในชั่วพริบตา โรงพยาบาลฐานที่มั่นกลายเป็นนรกบนดิน

กรี๊ด เสียงกรีดร้องดังลั่น ผู้คนในโรงพยาบาลพากันหนีตายคนละทิศละทาง เหล่าซอมบี้ฟื้นคืนชีพตัวแล้วตัวเล่ามุ่งหน้าหาเหยื่อตามความกระหายหิว เลือด เนื้อ พวกมันต้องการทั้งหมด

“กรี๊ด ปล่อยฉัน ปล่อย”

“อ๊ากกกกก”

“โอ๊ยขาฉัน อย่าทิ้งฉัน อย่า กรี๊ด”

เสียงตะโก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ