บทที่ 207 ไม่ได้อยากกลับมา 206

กลับมาที่ปัจจุบัน

“ฟื้นแล้ว” ติงเหยียนชิงบอกคนในห้องนั่งเล่น แอบเหล่ตามองใครบางคนเล็กน้อย “แต่ยังมีไข้อยู่เล็กน้อย”

“ว่าแต่เป็นใบ้แบบนี้รักษาคนไข้อีท่าไหนเนี่ย” สวีเหว่ยหันหน้าถาม  เมิ่งอี้เหิงที่นั่งเปิดหนังสือการ์ตูนเหมือนไม่สนใจสิ่งที่พวกเขาพูด

“ใครเป็นใบ้” เมิ่งอี้เหิงเงยหน้ามองคนพูด

“ก็คุณห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ