บทที่ 215 ไม่ได้อยากกลับมา 214

“ได้สิ ไม่ใช่เรื่องยาก ฉันว่าจะอบขนมชูครีมมะพร้าวอ่อนให้เด็ก ๆ กับพวกเราไว้กินกันด้วย งั้นก็ทำเป็นขนมชิ้นจิ๋ว ๆ ไปแจกให้ทหารในค่ายชิมด้วยเลย” ติงเหยียนเริ่มคิดถึงจำนวนชิ้นและปริมาณที่ต้องทำทั้งหมด

จินโม่ฝางกับลู่จินอุ้มเด็ก ๆ ทั้งสามคนพาไปนอนบนห้อง “เดี๋ยวลงมาช่วยนะ ผมพาลูกไปนอนก่อน”

“ครับ คุณจะอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ